Bir Yelken Hikayesi

17 Temmuz 2006

2006 yılında Nezih bey uzun zamandır kurduğu hayali gerçekleştirmeye karar verdi ve hep birlikte gittiğimiz İstanbul tekne fuarında siparişini vermişti. Kesinlikle bu sefer Bavaria 37 cruiser yelkenli tekneyi almalıydı. Sipariş verildi, teslim tarihleri kararlaştırıldı. 15-20 Temmuz 2006 tarihleri arasında Slovenya?nın Izola kentindeki marinadan teslim edilecekti yelkenli.

Devamı:

Geriye teknenin İzmir?e nasıl getirileceği sorununu çözmek kalıyordu. Düşünüldü taşınıldı ve sonuç olarak kaptan Uli, ben ve kuzenim Baran birlikte Izola?ya gidip tekneyi teslim almamız kararlaştırıldı. Uli Alman asıllı, Çeşme?de yaşayan aslında psikolog olan fakat denizle ilgili ve daha önce de aynı rotadan birçok kez tekne getirmiş bir kaptandı. Ben ise İzmir körfezinde bir yaz boyunca aldığım yelken dersleri sonunda kendine güveni artmış, ?neden olmasın? diye düşünen biriydim. Sanırım aramızda en büyük maceraperest Baran olmalıydı. Daha önce hiçbir yelkenli ile tecrübesi olmayan kuzenim ilk defa  bu kadar uzağa gidecek ve ilk defa bu kadar uzun süre denizde kalacaktı.

Bütün bu görüşmeler sonrası uzun bir bekleyiş başlamıştı. Teknenin siparişi verilmiş,  rotamız belirlenmişti. Tam da bütün olan bitenler unutulmak üzereyken Alsancak?ta bulunan Sardunya Bar?da Şule ile oturmuş bira eşliğinde yürüttüğümüz sohbet esnasında gelen bir telefon ile  başlıyor. Arayan kişi Nezih bey idi. Telefonda uçak biletlerimizin alındığını ve hemen Slovenya için vize alıp uçağa yetişmem gerektiğini söylemekteydi. 2006 yılı Temmuz?un 17?siydi ve Slovenya biletlerimiz ise 19 Temmuz tarihli. İstanbul?a gidip vize işlemlerimi tamamlamak için sadece 1 günüm vardı.